Alle lof zij God, Heer der Werelden, en vrede en zegeningen zij over onze Profeet Mohammed, en over zijn familie en metgezellen, en allen die zijn pad volgen tot de Dag des Oordeels.
Wanneer de geboortedag van onze Profeet Mohammed ﷺ (vrede en zegeningen zij met hem) nadert, zouden we niet alleen moeten stilstaan bij de geboorte van een groot man, maar ook bij de geboorte van een gemeenschap (Ummah) door de openbaring van de Koran.
Een Boek van Openbaring, een Boodschapper die leidt en een gemeenschap die volgt.
Begrijpen we werkelijk wat de boodschap voor de Ummah heeft betekend? Zijn wij nog steeds een gemeenschap die volgt?
Om die vragen te beantwoorden, beschouwen we de volgende drie stadia in de geschiedenis:
- de Arabieren vóór het profeetschap
- de Ummah na de openbaring
- en de huidige situatie.
-
De Arabieren vóór het profeetschap van Mohammed ﷺ
‘De tijd van onwetendheid’ (djahiliyya) waarin de Arabieren verkeerden, ging niet alleen over afgoderij. De Arabieren leefden verspreid en werden verscheurd door stammenstrijd en oorlogen. Sommige stammen waren gelieerd aan de twee grote mogendheden van die tijd: de Ghassaniden met de Romeinen en de Lakhmiden met de Perzen. Het probleem was niet alleen politiek; het was sociaal, familiaal, moreel en economisch. We noemen hieronder voorbeelden van onwetendheid.
De Moeder der Gelovigen, Aisha (moge God tevreden met haar zijn), beschreef verschillende huwelijksvormen die in het pre-islamitische tijdperk voorkwamen. Zo bestond de gewoonte dat een groep mannen allemaal gemeenschap hadden met één en dezelfde vrouw. Als zij een kind kreeg, wees zij vervolgens één van hen aan als de vader, en het kind werd aan die man toegeschreven.
De islam behield het huwelijk dat gebaseerd was op een duidelijke huwelijksband en schafte de andere vormen af, waarmee het gezin, de afstamming en de rechten van eenieder werden beschermd.
Woekerrente was een middel van de elite uit die tijd om de armen en behoeftigen uit te buiten, daarom openbaarde de Koran:
“God heeft handel toegestaan en woekerrente verboden.” (Koran 2:275)
Daarnaast was het niet ongewoon dat ouders hun dochters na de geboorte levend begroeven:
“En wanneer het levend begraven meisje gevraagd wordt voor welke zonde zij gedood is.” (Koran 81:8-9)
Zo kwam Mohammed ﷺ terecht in een werkelijkheid die de wederopbouw van het individu en de samenleving en de hele natie vereiste.
2. De moslimgemeenschap na de openbaring
Toen daalde de openbaring neer… en de mensheid veranderde.
Er werd geen nieuwe rijkdom aangeboord en er kwam geen wonderbaarlijk wapen aan te pas. Wat veranderde was veel groter en grootser:
De Koran werd geopenbaard.
“(Dit is) een Boek dat Wij aan jou (O Mohammed) hebben geopenbaard opdat jij de mensheid uit de duisternis naar het licht moge leiden.” (Koran, 14:1)
De Koran veranderde de mensheid en de (loop van de) geschiedenis:
“Toen jullie vijanden waren, verenigde Hij (Allah) jullie harten, en door Zijn gunst werden jullie broeders.” (Koran, 3:103)
- Van stammen naar één natie
- Van verdeeldheid naar eenheid
- Van stammenstrijd naar broederschap.
En in korte tijd werd een natie waarvan delen onder de invloed van Perzië en Rome stonden, een natie die haar boodschap naar Perzië en Rome bracht en zo de loop van de geschiedenis veranderde. En het geheim:
“Voorwaar, Wij hebben aan jullie een Boek neergezonden met daarin jullie eer. Zullen jullie het dan niet begrijpen?”
(Koran, 21:10)
Een Boek “met daarin jullie eer! ” Met daarin jullie verheffing! Maak het tot jullie prioriteit.
En het voorbeeld was iemand van hun eigen volk die ze goed kenden en vertrouwden:
“Voorwaar, in de Boodschapper van Allah hebben jullie een voortreffelijk voorbeeld.” (Koran, 33:21)
3. De huidige tijd
Helaas dwaalden we af… en de ziekten van de onwetendheid keerden terug onder nieuwe namen.
- Gisteren raakten de stammen onder de invloed van Perzië en Rome, en vandaag zien we dat vele volkeren zich op andere manieren laten leiden door de grote mogendheden.
- Gisteren scheurde tribalisme de stammen uiteen, en vandaag worden wij verscheurd door nationalistisch, partijdig, sektarisch of politiek fanatisme.
- Gisteren verslond woeker de zwakken; vandaag zijn de vormen ervan uitgebreid en verhuld en hebben we niet in de gaten dat we massaal verslonden worden.
- Gisteren werd het gezinsleven ondermijnd; vandaag worden we geconfronteerd met andere vormen van ontwrichting en een verlies aan verantwoordelijkheidsbesef.
De vormen en manieren zijn veranderd… maar de gebruiken zijn gebleven.
Het tijdperk van onwetendheid is niet in zijn totaliteit teruggekeerd; we zijn niet terug bij af. Het gaat veeleer om kenmerken die terugkeren wanneer de oorzaken ervan terugkeren.
Photo by Wonderlane on Unsplash
Waar is onze invloed, waar is onze kracht?
En de vraag die we ons moeten stellen is: we zijn rijk als moslims … maar: waar is onze invloed?
De Ummah heeft vandaag de dag geen gebrek aan aantallen of capaciteiten; we beschikken over materiële rijkdom, strategische locaties, en menselijke en natuurlijke hulpbronnen.
Nogmaals: waar is de invloed die bij dit alles hoort?
En wat legt onze zwakte nog pijnlijker bloot dan dat de Al-Aqsa-moskee – de eerste van de twee gebedsrichtingen (qibla’s) en het derde bedevaartsoord – nog steeds bezet is door de bezettende zionistische entiteit?
In Palestina in het algemeen – en Gaza in het bijzonder – heersen moord, verwoesting, hongersnood en ontheemding. Kinderen, vrouwen en ouderen betalen een hoge prijs terwijl de wereld toekijkt en de Ummah niet in staat is of lijkt om de grote aantallen en middelen om te zetten in een kracht die de omvang van de tragedie kan evenaren.
Hier herinneren we ons de waarschuwing van de Profeet ﷺ :
“De volken zullen binnenkort elkaar oproepen om jullie aan te vallen, zoals mensen die elkaar voor het eten uitnodigen.” Iemand vroeg: “Zal dat door onze kleine aantallen op die dag zijn?”
Hij antwoordde: “Nee, jullie zullen op die dag talrijk zijn, maar jullie zullen rommel zijn dat door een vloedgolf wordt meegevoerd en Allah zal de angst voor jullie uit de harten van jullie vijand wegnemen en zwakte in jullie harten werpen.”
Enorme aantallen (bijna twee miljard moslims wereldwijd)… maar waar is de kracht?
De hadith onthult vervolgens de kwaal:
Iemand vroeg: “Wat is die zwakte?” Hij antwoordde: “Liefde voor de wereld en afkeer van de dood.” (Sunan Abu Dawud, Al-Mu’jam al-Kabir van at-Tabarani)
En de Koran geeft verdere uitleg::
“En gehoorzaam Allah en Zijn Boodschapper en twist niet onderling, waardoor jullie ontmoedigd raken en jullie kracht verdwijnt. (Koran, 8:46)
We zijn te gehecht aan de wereld; we maken onderling ruzie; hierdoor falen we; hierdoor verliezen we onze kracht.
Echter, de weg naar herstel wordt ons gewezen:
“Houdt allen vast aan het touw van Allah en laat u niet verdelen.” (Koran, 3:103)
“Wees rechtvaardig (voor zowel vriend als vijand), want dat is het dichtst bij godsvrees.” (Koran, 5:8)
“Verzamel dus alle krachten die jullie hebben in de strijd tegen hen.” (Koran, 8:60)
Het gaat niet om de vraag: “Wat hebben zij dat wij niet hebben?”
Maar om: “Wat zijn we kwijtgeraakt?”
Wat is de plek van Mohammed in ons leven?
Allah roept ons op: “En gehoorzaam Allah en Zijn Boodschapper…”
Als we de geboorte van de Profeet Mohammed ﷺ vandaag vieren, waar is Mohammed dan de volgende dag? Heeft hij een plek in ons leven?
We mogen ons verheugen over onze Profeet, zijn leven en karakter herdenken en onze kinderen leren om hem lief te hebben. Maar het gevaar schuilt erin dat de herdenking een seizoensgebonden uiting van liefde wordt zonder zijn voorbeeld daadwerkelijk te volgen.
Moskeeën en pleinen worden gevuld, snoepgoed wordt uitgedeeld, toespraken worden gehouden en de islamitische winkeliers en bedrijven sluiten soms zelfs hun deuren ter ere van de geboorte van de Profeet ﷺ.
Dan eindigt de dag.
De vraag is nogmaals:
Waar is Mohammed ﷺ de volgende dag als de viering is afgelopen?
Waar is zijn rechtvaardigheid in onze samenlevingen, zijn integriteit in onze economieën, zijn broederschap in onze relaties, zijn verbod op onrecht in onze instellingen en ondernemingen en zijn leiding in onze beslissingen?
De vraag is niet: wie geeft het meeste geld uit voor de viering?
Maar: wie houdt zijn leer in stand nadat de viering is afgelopen?
Het is geen probleem om onze ondernemingen een dag te sluiten om zijn geboorte (vrede en zegeningen zij met hem) te vieren, maar de belangrijkste vraag is: houden we ons verre van de handel die hij verboden heeft?
We kunnen openbare pleinen vullen met zijn naam, maar: hebben we ons leven gevuld met zijn leiding?
“Volg mij dan!”
De Koran levert ons het ware bewijs van onze liefde:
“Zeg, (O Mohammed), ‘Als jullie Allah liefhebben, volg mij dan, zodat Allah jullie zal liefhebben.'” (Koran, 3:31)
De kern is: “Volg mij dan!”
We hopen allemaal te mogen drinken uit de Hawd (een groot waterreservoir dat voortkomt uit de paradijselijke rivier Al Kawthar) van de Profeet ﷺ op de Dag des Oordeels, waarvan één slot voor altijd de dorst zal lessen van de gelovigen.
De Profeet ﷺ vertelde ons over mensen die van zijn waterreservoir zullen worden verdreven. En hij zal ze tot drie keer toe vragen om te komen.
Er zal gezegd worden: “Ze hebben na jou zaken veranderd.” (sahih Al Bukhari, Muslim)
In plaats van dat wij iemand gaan veroordelen op basis van deze hadith, kunnen we beter voor onszelf vrezen en ons afvragen:
Wat hebben wij als gemeenschap zelf na hem gedaan? Wat hebben wij veranderd?
- Ons werd geboden om vast te houden aan het touw, aan het verbond, maar we raakten verdeeld;
- Ons werd verboden te ruziën, maar we raakten verstrikt in conflicten;
- Ons werd geboden rechtvaardig te zijn, maar we deden anderen onrecht aan;
- Ons werd geboden ons voor te bereiden, maar we schoten tekort.
De Profeet ﷺ bouwde een gemeenschap op waarvan de volgelingen elkaar wederzijds versterkten. Toch waren er na zijn dood moslims die de strijd aangingen met hun eigen broeders door de steun van de vijanden op te zoeken.
Als we zeggen, dat we van Allah en de Boodschapper van God (vrede en zegeningen zij met hem) houden, dan herinnert de Koran ons eraan, wat ons te doen staat: “Volg mij.”
De oorspronkelijke bron van onze kracht
Als we opnieuw willen opstaan als één gemeenschap… moeten we terugkeren naar de oorspronkelijke bron van onze kracht.
Dit is geen oproep tot wanhoop.
Als we heropleving wensen, hoeven we niet op zoek te gaan naar een nieuwe bron van kracht, maar moeten we terugkeren naar de bron die tot de eerste bloeiperiode heeft geleid.
Het was een verzameling verspreide stammen, die door verschillende machten in verschillende richtingen werden (aan)gestuurd. Toen kwam de openbaring en transformeerde hen tot een gemeenschap die de loop van de geschiedenis veranderde.
Jullie zijn de beste gemeenschap die uit de mensen is voortgebracht, (zolang) jullie tot het goede oproepen en jullie het verwerpelijke verbieden, en jullie in Allah geloven. (Koran, 3: 110)
Het is niet genoeg om rijkdom te bezitten als we de weg kwijtraken,
noch om rijkdom te vergaren als anderen alles voor ons bepalen,
noch om ons aantal te vergroten als we niets voorstellen.
De mens nieuw leven inblazen
We moeten de mens, zoals die in de Koran beschreven staat, nieuw leven inblazen:
- De mens die verenigt en niet voor verdeling zorgt;
- Die rechtvaardig is en niemand onderdrukt;
- Die moed verzamelt, op God vertrouwt en niet op anderen;
- En die de Boodschapper van God (vrede en zegeningen zij met hem) als voorbeeld neemt.
“Voorwaar, God verandert de toestand van een volk niet, totdat zij veranderen wat er in hen is.” (Koran 13:11)
Wie dus een nieuwe herleving voor de gemeenschap wenst, moet beginnen bij de bron die de eerste glorietijd teweegbracht.
Een Boek van Openbaring, een Boodschapper die leidt, een gemeenschap die volgt
Tot slot nogmaals over de geboortedag van de Profeet Mohammed ﷺ:
Het gaat niet om de vraag: “Wat was de dag dat hij geboren werd?” Of “Vieren we de ‘verjaardag’ van de Profeet of niet?”
Maar om de vraag: “Wat voor gemeenschap werd er geboren?”
Wat voor enorme verandering kwam op gang door zijn geboorte en profeetschap?”
De openbaring kwam en leidde een volk van verdeeldheid naar eenheid,
van onderwerping naar het schrijven van geschiedenis.
De bron van verheffing was:
“Een Boek waar jullie lering uit kunnen trekken.”
En het voorbeeld om te volgen was:
“In de Boodschapper van God is een uitmuntend voorbeeld.” (Koran, 33:21)
En het pad van liefde (voor de Profeet en zijn boodschap) was:
“Volg mij dus.”
Laat Mohammed ﷺ dus niet de ene dag in onze bijeenkomsten aanwezig zijn en vervolgens een jaar lang afwezig zijn in ons leven.
Laat het vieren van zijn geboortedag geen surrogaat zijn voor het navolgen van hem.
De gemeenschap die in eerste instantie door de openbaring werd gevormd, zal zijn kracht niet herwinnen zonder de bron van zijn oorspronkelijke glorie.
En laten we onszelf afvragen, in de hoop op de Dag der Opstanding uit zijn waterreservoir te drinken:
Hebben we in deze wereld zijn pad daadwerkelijk gevolgd?
hoofdafb. Photo by Levi Meir Clancy on Unsplash
