Door je aandacht en gedachten te richten op wat je wenst te bereiken, groeit je geloof en vertrouwen dat het daadwerkelijk mogelijk is. Als van nature vallen puzzelstukjes dan in elkaar en trek je de juiste mensen en dingen aan, als Allah het wil. Daarentegen kan het overconsumeren van negativiteit je net angstig maken, je neerhalen, je energie blokkeren en je zelfs tot wanhoop brengen.
Waar richt jij je aandacht op?
Alles is energie
‘Alles is energie en meer valt er niet over te zeggen. Stem je af op de frequentie van de realiteit die jij wilt en je kunt geen ander resultaat krijgen, dan die realiteit. Het kan niet anders zijn. Dat is geen filosofie, dat is fysica’. (Albert Einstein)
Het is een soort universele wet, net als de zwaartekracht. Het gaat erom je aandacht, tijd en energie te richten op de zaken waarvan je wil dat ze groeien. Als je ervoor kiest om veel aandacht te schenken aan wat mis gaat, dan gaat er ook veel mis. Het omgekeerde geldt ook. Energie volgt aandacht. Daar waar je aandacht naartoe gaat, daar gaat energie stromen of net blokkeren. Of je het nu bewust of onbewust aandacht geeft; het groeit. Het komt er dus op neer om aandacht te geven aan wat je graag wilt.
In verbinding met mezelf
We leven in vreemde tijden. Veel verwarring, (des)informatie, onzekerheden en negatieve berichtgeving. Ik als hooggevoelige ervaar het vaak als een uitdaging om met al die prikkels om te gaan. Het voelde in de laatste maanden soms alsof ik door een tsunami overspoeld werd, vaak door nieuws waar ik niet blij van werd. Het is dan ook dagelijks een ware kunst om, vaak met vallen en terug opstaan, trouw te blijven aan mezelf en te vertrouwen op Allah. Ik dien mijn grenzen te bewaken en mijn aandacht te richten op Hem in de eerste plaats. Daarna moet ik proberen door het bos de bomen te zien en mijn doelen voor ogen te houden. Ik moet me bezighouden met wat binnen mijn cirkel van invloed ligt.
Wat wil Allah van mij? Wat voel ik diep vanbinnen als ik alle ruis verwijder? Waar gaat het stromen als het stil is? Wat is mijn pad en hoe werk ik daar naartoe? Hoe laat ik me niet leiden door angst maar door vertrouwen?
Alles is energie: het gaat erom je aandacht, tijd en energie te richten op de zaken waarvan je wil dat ze groeien
Tussen hoop en vrees, maar nooit wanhoop
In de Koran en de ahadith (overleveringen) lezen we enerzijds over heftige beproevingen die op ons pad kunnen komen tijdens ons leven of na onze dood, terwijl Allah ons anderzijds bespaart voor wat we niet zouden kunnen dragen. Dit leren we uit het verhaal van onze geliefde Profeet Mohammed ﷺ, waarbij hij met enkele metgezellen op een begraafplaats liep en hij hen vroeg of zij konden horen wat hij hoorde, dat wil zeggen: de mensen in hun graven die bestraft worden. Zij gaven aan dat ze het niet konden horen. En hij zei dat hij Allah zou willen vragen om zijn metgezellen te laten horen wat hij hoorde, maar dat hij dat naliet omdat hij bang was dat ze dan hun doden niet meer zouden begraven.
De Profeet ﷺ geeft dus aan dat wij niet meer in staat zouden zijn om normaal te functioneren en te doen wat we moeten doen, als we zouden blootgesteld worden aan het geluid en de beleving van de mensen na hun dood in hun graf. Enerzijds worden we aangespoord om de graven te bezoeken en stil te staan bij de dood, maar anderzijds worden we beschermd. Een teveel aan informatie zou ons doen verstijven, waardoor we onze aandacht niet meer zouden kunnen richten op de dagelijkse zaken. We zouden niet meer op een normale manier kunnen handelen.
Overspoeld door negatief nieuws
Dit gegeven kunnen we linken aan de (over)consumptie van verontrustend nieuws. Wanneer consumeren we te veel nieuws waardoor het ons ‘lam’ legt of ons niet vooruit helpt? Een overdosis aan negatieve informatie is gewoon ongezond. Het is alweer een uitdaging om een balans te vinden. Balanceren tussen het op de hoogte zijn van wat nodig en belangrijk is en laten wat je niet aangaat. Of laten wat je paralyseert waardoor je niet meer vooruit lijkt te kunnen. Zelfs al is het belangrijk nieuws, dan nog moet je jezelf limiteren om niet te overconsumeren.
Overconsumptie
Overconsumptie zorgt er ook voor dat je de uitkomst wil ‘voorspellen’, terwijl dit niet gunstig is en bovendien is jouw projectie van de uitkomst niet per sé de juiste. Onze aandacht moet nog steeds op het nu liggen. Er is echter ook duidelijk een behoefte, een drang om te willen weten of een angst om niet op de hoogte te zijn. Je voelt een noodzaak. Je wil niet apathisch worden, want dat zou een spirituele dood betekenen. Het zou inhouden dat we niet meer geraakt worden door onrecht. Daarom is het belangrijk om steeds bij jezelf te rade te gaan, wat werkelijk belangrijk is om te weten en om jezelf hierin te sturen en je tijd af te bakenen.
Empathie versus apathie
De Profeet ﷺ was een oceaan aan medeleven, hij reflecteerde empathie. De metgezellen waren veel minder dan wij ‘verbonden’ met de buitenwereld, maar daarom waren ze niet minder begaan. Integendeel, hun beleving en medeleven uitten zich juist in een actieve houding: meer bidden, meer hulp bieden en meer liefdadigheid verrichten. Het limiteren van consumptie van nieuws betekent dus niet dat je mededogen, empathie of zorg afneemt, maar dat je actieve houding toeneemt.
Verbonden, maar gedisciplineerd
De Profeet ﷺ leert ons om discipline te hebben in alles, ook in onze omgang met vrije tijd. De Islam spoort ons aan om productief te zijn en actie te ondernemen. Dus een uurtje minder nieuws lezen, zou een uurtje meer smeekbeden en goede daden kunnen betekenen. Alleszins is het goed om voor ogen te houden dat wat je consumeert altijd zou moeten resulteren in iets actiefs, niet louter passief. En om je aandacht bij de les te houden, namelijk dat wat je aandacht geeft, groeit.
Limiteer je (over)consumptie van verontrustend nieuws
Let op je gedachten
Let op je gedachten, ze worden woorden.
Let op je woorden, ze worden daden.
Let op je daden, ze worden gewoonten.
Let op je gewoonten, ze worden een houding.
Let op je houding, het wordt je bestemming.
– De Dalai Lama
Daar waar vroegere psychologen zoals Freud er de nadruk op legden dat we ons hart moeten luchten, moeten ventileren, wordt dit door hedendaagse onderzoeken weerlegd. Ons constant negatief uiten of klagen zet onze hersenen namelijk aan tot meer negatieve gedachten. Onze gedachten uiten zich dan weer in woorden en uiteindelijk worden onze woorden daden die tot (slechte) gewoontes kunnen leiden. Dus in plaats van bevrijding en zuivering, zorgt het uiten van (teveel) negativiteit voor psychologische en fysiologische schade aan onze geest en ons lichaam. Best een aandachtspunt dus.
Affirmeren
Ik tracht mijn aandacht ook te richten door middel van affirmaties. Een affirmatie is eigenlijk gewoon een gedachte. Hoe vaker een gedachte opkomt, hoe meer je erin gaat geloven, hoe meer je er aandacht aan zal geven en hoe meer het zich uiteindelijk zal manifesteren. Ik vertel mezelf dat het wel kan, dat het geduld, vertrouwen en inspanning vraagt, maar dat het kan bi-idni Allah (met de hulp van Allah). Ik spreek mezelf moed en vertrouwen in. Onze hersenen geloven wat ze vaak horen of zien.
Sabr: het islamitische antwoord
“Vraag om hulp door geduld en door gebed. Dit is zwaar, behalve voor de nederigen.” (Koran, 2: 45)
Er speelt heel wat en er hangen heuse donderwolken aan de hemel. Toch moet ik met discipline mijn aandacht richten op het nu, wat wel kan en waar ik wel naartoe wil werken. Ik probeer zover dit mogelijk is mijn kameel vast te binden en dan te vertrouwen op Allah. Hij is de Al Aliem, Alwetende en wist en weet wat er gebeurt en wat er gaat gebeuren. Hij is de Almachtige en heeft alles in Zijn handen. Allahoe akbar, dat wil zeggen dat Hij, Al Adhiem, groter is dan om het even welk probleem. Hij is de waarheid en houdt van de waarachtigen.
Moge Hij ons helpen om onze aandacht te richten naar datgene waarvan we willen dat het groeit. Moge Hij ons bijstaan om dicht bij onszelf te blijven en steeds op Hem te vertrouwen. Moge Hij ons geen seconde aan onszelf overlaten en moge Hij ons leiden naar Zijn tevredenheid.
